กำแพงกระดาษ*18.39 น. / 02.28 น.
posted on 04 Apr 2009 02:39 by aloneseptember in Feeling
03 มีนา 52
ก็ยังคงเป็นเหมือนเช่นทุก ๆ วัน
ที่ฉันจะกดหมายเลขโทรศัพท์ไปยังเบอร์ของคุณ
ยังคงโทร.ไปแม้คุณจะไม่เคยรับสายเลยสักครั้ง
หรือเคยรับ..แต่ไม่มีคำพูดใดเอ่ยออกมาให้ได้ยิน
....
18.39 น. เวลาบนหน้าจอมือถือบ่งบอก
เป็นเวลาแรกของปีนี้
เป็นเวลาแรกตั้งแต่วันที่เราแยกจากกัน
(เมื่อวันที่ 24 ธันวา 51 )
ที่ฉันได้ยินเสียงคุณผ่านสายโทรศัพท์
4 พยางค์ สั้น ๆ
เอ่ยถามออกมาว่า
"ฮัลโหล ใครน่ะ"
แค่นี้เองนะ แต่ฉันเหมือนได้ยินอย่างนาน
ฉันเรียกชื่อคุณกลับไป
และก็เป็นทันทีที่เมื่อคุณได้รู้ว่าปลายสายเป็นฉัน
คุณก็พลันรีบวางหู
..
สำหรับคุณ
ฉันรู้ว่าไม่มีเหตุจำเป็นใด ๆ ที่คุณจะสนทนาเรื่องราวใด ๆ กับฉันอีก
คุณเด็ดขาดกับการจากกันไปนานแล้ว
แต่
สำหรับฉัน
มีบางคำถามอยากเอ่ยถามคุณออกไป
มันเป็นคำถามเดียวในใจ ที่ฉันอยากถาม
"ยังรักฉันอยู่ไหม"
"เมื่อไหร่เราจะคืนดีกัน"
ฯลฯ
มันไม่ใช่คำถามเหล่านี้ หรือ อะไรทำนองนี้เป็นแน่
เพราะฉันรู้คำตอบของคำถามเหล่านี้ดีแล้ว
(หากฉันจะเอ่ยถามออกไป)
....
ฉันเคยบอกตัวเองอยู่ทุกวัน
ว่าอยากได้ยินคำตอบที่ฉันอยากเอ่ยถาม
จากปากคุณเอง ด้วยตัวคุณเอง
จากคำยืนยันจากคุณเอง
.........
แต่วันนี้ ตอนนี้
04 เมษา 52
กับเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์
02.28 น.
ฉันได้รับคำตอบนั้น จากคำุถามที่ฉันอยากถามคุณแล้ว
แม้ท้ายที่สุด ฉันจะไม่ได้ิยินจากปากคุณ
จากน้ำเสียงของคุณ
แต่ฉันเชื่อมั่น ว่าคำตอบนั้น "ชัดเจน" ดีแล้ว
...
ตั้งแต่ ณ เวลานี้ ตอนนี้
ฉันควรสบายใจได้แล้ว กับคำตอบที่ฉันได้รับรู้
จากคำถามที่ฉันอยากถาม แต่สุดท้ายก็ไม่มีโอกาสได้เอ่ยปากออกไป
คุณคะ
ฉันดีใจที่คุณมีใครสักคนดูแล
ฉันควรปล่อยวางความห่วงใยของตัวเองลง
เพราะที่ตรงนั้นของคุณ มีคนทำหน้าที่นั้นแล้ว
ฉันเชื่อมั่นนักว่า...คนที่รับสายของฉันที่โทร.ไปหาคุณ
ในเวลายามนี้....คงไม่ได้เป็นแค่ใครที่ธรรมดาทั่วไปสำหรับคุณ
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังได้รับเกียรติจากความไว้วางใจของคุณ
ให้รับโทรศัพท์คุณไ้ด้...
แล้วจะมีใครหรือ..ที่จะไ้ด้อยู่กับคุณยามนี้ ข้างคุณยามนี้
ถ้าเธอคนนั้น ไม่ได้เป็นใครที่สำคัญกับคุณ
...
คุณรู้ไหม...น้ำตาที่ไหลลงมาทันทีที่วางสาย
ไม่ได้เป็นน้ำตาของความเจ็บปวดใด ๆ เลย
ตรงกันข้าม ..ฉันโล่งอกอย่างสบายใจ
ฉันดีใจ..ที่คุณมีใครดูแล และฉันก็เชื่อมั่น
ว่าคนที่คุณเลือก...เธอต้องดูแลคุณได้เป็นอย่างดี
02.28 น. ของวันที่ 4 เมษา 52
เป็นเวลาที่ฉันจะใช้เป็นเวลาของความทรงจำ อีกครั้ง
เวลาที่ฉัน .. จะก้าวหันหลังออกมาจาก "ความรู้สึก"
ปล่อยวางทุกอย่างลงได้..อย่างสบายใจแล้ว
หมดห่วงแล้ว...
คุณคะ
ฉันอยากเห็นคุณมีความสุขนะ
และอยากขอโทษคุณอย่างมากมายจริง ๆ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ที่เคยมีฉันอยู่ข้าง ๆ คุณ
ฉันมีแต่ทำให้คุณเป็นทุกข์ใจ
หวังว่า...ทุก ๆ อย่างที่เคยได้ผ่านพ้นมา
เราจะให้อภัยแก่กันได้นะ
ฉันขอให้คุณอยู่ที่เดิมตรงนั้น อย่างมีความสุข
ก้าวเดินไปข้างหน้าตามความฝันที่คุณมีอย่างมีความหวัง
จับจูงมือเดินไปกับคนที่มีความเข้าใจและพร้อมอยู่เคียงข้างคุณอย่างมั่นคง
ฉัน
วันนี้จะก้าวเท้าหันหลังออกไป ด้วยความเข้าใจอย่างที่สุดที่มีให้คุณ
และได้โปรดยกโทษให้กับทุกความไม่ดีที่ฉันเคยมีต่อคุณด้วยเถอะนะ
เพราะเวลามันย้อนกลับไปไม่ได้
ฉันไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไข ให้วันคืนเก่า ๆ เป็นวันที่ดี ๆ ที่จะไม่ทำร้ายคุณได้
หวังเพียงแต่ คุณจะลืมทุกสิ่งเลวร้าย
และใช้ชีวิตต่อไป อย่างมีความสุข
ฉันไม่ว่าอะไรคุณเลย ที่คุณจะลืมฉ้ัน ลืมทุกอย่างจากฉัน ลบความทรงจำที่เคยมี
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
เพราะถ้าการเก็บความทรงจำเหล่านั้นทำให้คุณเจ็บปวด และ ไม่มีความสุข
ฉันก็ขอให้คุณลืมมัน...
ชีวิตคุณเริ่มต้นใหม่แล้ว นับตั้งแต่วันที่ไม่มีฉันอยู่ในชีวิตคุณ
ฉะนั้นการก้าวเดินต่อไป ทุก ๆ ก้าว ขอให้มีแต่สิ่งดี ๆ มีแต่ความสุขนะ
ทำความฝันที่คุณมีอย่างมีความสุข เคียงข้างอยู่กับคนที่รักคุณอย่างมั่นคง
....
....
ด้วยความปรารถนาจากหัวใจ
ฉันเอง
ปล.
- จะไม่รบกวนคุณใด ๆ อีกเลย
- แม้แต่การกดโทรศัพท์เพื่อส่งความคิดถึง
นั่นอาจทำให้คุณอึดอัดและลำบากใจ
ฉันจะไม่ทำมันอีก..สัญญา
- แต่ความคิดถึง ที่มีต่อคุณ จะมีไม่วันหมดสิ้น และห่างหายไปจากความรู้สึกฉัน
- ฉันจะจัดการกับความคิดถึงที่มีต่อคุณเอง
- ยังมีไดอารี่ ที่ฉันจะเขียนระบายความคิดถึงได้..
- และคุณจะได้ไม่ต้องอึดอัดใจที่จะต้องรับรู้ึความคิดถึงจากฉัน
- คุณห้ามฉันไม่ให้เข้าไปในชีวิตคุณได้ แต่คุณห้ามไม่ให้ฉันคิดถึง
คงเป็นสิ่งเดียวในชีวิตที่ฉันทำให้คุณไม่ได้
- ความรัก..คงอยู่เสมอ...
- และฉันคิดว่า ฉันจัดการกับความรักนั้นได้แล้ว อย่างถูกต้องที่สุด
- เพราะรัก ไม่จำเป็นต้องจบลงตรงที่เราได้อยู่เคียงข้างกัน
- 1 ชีวิต ที่ได้เกิดมา แล้ว ได้รักใครสักคนจากหัวใจจริงๆ และจะไม่ต้องการ
รักตอบหรือสิ่งใดตอบแทนเลยนั้น คุ้มกับการได้เกิดมาแล้ว
- นับจากนี้...ฉันจะรักคุณ...อย่างคนที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทนอีกแล้ว
- ไม่ต้องรักฉัน ไม่ต้องอยู่้เคียงข้างกัน ไม่ต้องเจอะเจอ ไม่ต้องได้ยินเสียง
ไม่ต้องรับรู้เรื่องราวใด ๆ ต่อกัน ต่างคน ใช้ชีิวิตของตัวเอง
- และ อยากให้คุณรู้..รักของฉันคงอยู่ และจะเป็นของคุณคนเดียว...ตลอดไป
edit @ 4 Apr 2009 03:58:44 by n&p
.
.
.
ชอบประโยคนี้จังเลยค่ะ
การรักใครสักคน
แค่เห็นเค้ามีความสุขก็คงจะดีที่สุดแล้วสิเนอะ
#1 By Lovelyjay on 2009-04-04 09:48